Çocuk Köyü kavramıyla, öksüz, yetim ve terk edilmiş korunmaya muhtaç çocukların uzun vadeli bakımında aile yaklaşımı uygulanmaktadır.

Bu kavram dört doğal prensibe dayalıdır:

Anne : Her çocuğun şefkat gösteren bir annesi vardır

Türk anne en az lise eğitimini tamamlamıştır.
Bir çocuk-bakım profesyoneli olarak, çocuklarla birlikte yaşar.
Sürekli uzman kişilerden çocuk bakım ve psikolojisi konusunda eğitim alır.
Kendisine emanet edilen her çocukla yakın bir ilişki kurar.
Her çocuğun ihtiyacı olan güveni ve sevgiyi sağlar.
Çocuklarda sağlıklı bir ruh yapısı oluşturur.
Onların gelişimine rehberlik eder.
Çocuk Köyü’nde sorumlu olduğu evi bağımsız bütçesi içinde kendisi idare eder.
Her çocuğun aile geçmişini, kültürel köklerini ve dinini tanır, saygı duyar.

Erkek ve Kız kardeşler : Evde aile bağları doğal olarak gelişir

Farklı yaşlardaki erkek ve kız çocuklar kardeşlik anlayışı içerisinde birlikte yaşarlar.
Öz erkek ve kız kardeşlerin her zaman aynı ailesi içinde yer almaları sağlanır.
Aynı evde yaşayan çocuklar ve evin annesi bir ömür boyu sürecek duygusal bağlar kurarlar.

Ev : Her aile kendi evini yaratır

Her ev, evi paylaşanların oluşturacağı kendine has atmosferi, ile ailenin yuvasıdır.
Evin çatısı altında çocuklar gerçek bir güvenlik ve aidiyet hissiyle yaşarlar.
Çocuklar birlikte büyür, birlikte öğrenirler.
Sorumlulukları, günlük hayatın bütün sevinç ve kederlerini birlikte paylaşırlar.

Köy : Aile topluluğun parçasıdır

Aileler çocukların mutlu bir çocukluk yaşadıkları destekleyici bir köy ortamı oluştururlar.
Aileler birbirlerinin tecrübelerini paylaşır, birbirlerine yardım ederler.
Yaşadıkları çevreyle bütünleşmiş, ona katkıda bulunan üyelerdir.
Her çocuk, ailesi, köyü ve ait olduğu topluluk yoluyla topluma aktif olarak katılmayı öğrenir.